Κυριακή, 21 Δεκεμβρίου 2014

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΜΟΥΣΩΝ



 
 
ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ (Ο ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΜΟΥΣΩΝ)Andrea Mantegna,  musée du Louvre

ᾨδὴ Πέμπτη. Εἰς Μούσας  ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΛΒΟΣ

στροφὴ α´.Τὰς χορδὰς ἂς ἀλλάξωμεν
ὦ χρυσὸν δῶρον, χάρμα
Λητογενέος μέγα·
τὰς χορδὰς ἂς ἀλλάξωμεν
ἰώνιος λύρα. 5

Ἄλλα σύρματα δότε
ζεφυρόποδες Χάριτες·
καὶ σεῖς ἐπὶ τὸ ξύλον
μελίφρονον, ὑακίνθινον
βάλετε στέμμα. 10



ΜΟΥΣΑ ΚΑΛΛΙΟΠΗ ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΩΝ ΜΟΥΣΩΝ  Vatican Museums, Pio-Clementine,

γ´.Τὰς πτέρυγας ἁπλώνει
ὡς τ᾿ ὄρνεον τοῦ Διός,
καὶ ὑψώνεται τὸ μέτρον
ἕως τὸν οὐράνιον κῆπον
τῶν Πιερίδων. 15



ΜΟΥΣΑ ΚΛΕΙΩ

δ´.Χαίρετε ὦ κόραι, χαίρετε
φωναὶ ὁποὺ τὰ δεῖπνα
τῶν Ὀλυμπίων πλουτίζετε
μὲ᾿ χορῶν εὐφροσύνας
κ᾿ εὔρυθμον μέλος. 20



ΜΟΥΣΑ ΕΡΑΤΩ
Σεῖς τὰ αἰθέρια νεῦρα
τῆς φόρμιγγος κροτεῖτε,
καὶ τὰ θηρία, καὶ τ᾿ ἄλση
χάνονται ἀπὸ τὸ πρόσωπον
τῆς γῆς πλατείας. 25



ΜΟΥΣΑ ΘΑΛΕΙΑ

ς´.Ὅπου τρέμουσιν ἄπειρα
τὰ φῶτα τῆς νυκτός,
ἐκεῖ ὑψηλὰ πλατύνεται
ὁ γαλαξίας καὶ χύνει
δρόσου σταγόνας. 30


ΜΟΥΣΑ ΠΟΛΥΜΝΙΑ
ζ´.Τὸ ποτὸν καθαρὸν
θεραπεύει τὰ φύλλα,
κ᾿ ὅπου ἄφησε τὸ χόρτον
εὑρίσκει ρόδα ὁ ἥλιος
καὶ μυρωδίαν. 35
ΑΠΟΛΛΩΝ ΚΑΙ Η ΜΟΥΣΑ ΟΥΡΑΝΙΑ Charles Meynier 1800 Cleveland Museum of Art

η´.Οὕτω ὑπὸ τοὺς δακτύλους σας
ἡ ἐλικώνιος λύρα,
τρέμει, καὶ τ᾿ ἄνθη ἀμάραντα
τῆς ἀρετῆς γεμίζουσι
πᾶσαν καρδίαν. 40

Η ΜΟΥΣΑ ΚΛΕΙΩ ΤΟΙΧΟΓΡΑΦΙΑ

θ´.Ὄχι πατέρες, τύραννοι·
ὄχι ἄνθρωποι καὶ τέκνα,
ἀλλὰ δειλὰ καὶ ἀναίσθητα
ποίμνια τὸν κύκλον ἤθελον
τρέξειν τοῦ βίου· 45


ΜΟΥΣΑ ΕΥΤΕΡΠΗ
ι´.Χεῖρες κεραυνοφόροι,
μόνον νῶτα ὑποφέροντα
τὰς πληγάς· ἂν τὸ δίκρανον
τοῦ Παρνασσοῦ λιγύφθογγον
σπήλαιον ἐσίγα. 50


ια´.Διὰ παντὸς μοιράσατε
θεῖαι παρθένοι τὴν δίκην·
διὰ παντὸς χαρίσατε
τῶν ἀνθρώπων αἰσθήσεις
ὑψηλονόους. 55



ΜΟΥΣΑ ΜΕΛΠΟΜΕΝΗ

ιβ´.Ἀφρίζουν τὰ ποτήρια
τῆς ἀδικίας, δυνάσται
πολλοὶ καὶ διψασμένοι
ἰδοὺ τ᾿ ἀδράχνουν· γέμουσι
μέθης καὶ φόνου. 60


ΜΟΥΣΑ ΟΥΡΑΝΙΑ

ιγ´.Τώρα ναὶ τώρα ἀστράψατε
ὦ Μοῦσαι, τώρα ἁρπάξατε
τὴν πτερωτὴν βροντήν,
κατὰ σκοπὸν βαρέσατε
μ᾿ εὔστοχον χεῖρα. 65


Η ΜΟΥΣΑ ΠΟΛΥΜΝΙΑ ΠΑΡΚ Sanssouci 1745  Potsdam

Δευτέρα, 1 Δεκεμβρίου 2014

ΣΤΟ ΑΡΜΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ




ΤΟ ΑΡΜΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ  (Η ΜΟΥΣΑ ΚΛΕΙΩ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΑΜΑΞΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ Carlo Franzoni's 1810 NATIONAL STATUARY HALL ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ


Η ΣΑΛΠΙΓΓΑ ΤΗΣ ΚΛΕΙΟΥΣ

Στην ελληνική μυθολογία η Κλειώ ήταν η Μούσα της επικής ποίησης και της Ιστορίας. Εγγυάται την πιστότητα του αρχικού λόγου, διατηρώντας την ενότητά του στο διηνεκές προφορικά ή γραπτά, εφόσον «η φωνή ομηρεύουσα», αυ...τή που καθίσταται όμηρος του γραπτού λόγου είναι και λιγότερο επισφαλής σε αλλοιώσεις προϊόντος του χρόνου. Ήταν κόρη του Δία και της Μνημοσύνης.

Το όνομα της προέρχεται από τη ρίζα κλέω/κλείω που σημαίνει αφηγούμαι ή κάνω γνωστό.

Απεικονιζόταν με ένα ρολό περγαμηνών ή ομάδα από πλακίδια και με δάφνινο στεφάνι. Επίσης η σάλπιγγα για να διαλαλεί τις αξιομνημόνευτες παραδειγματικές πράξεις και η κλεψύδρα όσον αφορά τη ροή και τη χρονική τάξη των γεγονότων

Η ΜΟΥΣΑ ΚΛΕΙΩ 1743 Milano - Via Morigi


Η ΜΟΥΣΑ ΚΛΕΙΩ ΘΕΑΤΡΟ ΜΠΟΡΝΤΩ



ΜΟΥΣΑ ΚΛΕΙΩ  ΤΗΕ PAVLONSK PARK TWELVE PATHS AT OLD SILNIA ΡΩΣΙΑ
Η ΜΟΥΣΑ ΚΛΕΙΩ 1792 Christian Bernhardt Rode  ΒερολινοΗ προτομή παραπέμπει σε Ελληνικό προφίλ και δίπλα στην κολωνα η θεά Αθηνά παρουσιάζει  τα όπλα της το σπαθί την ασπίδα και την περικεφαλαία


 ΜΟΥΣΑ ΚΛΕΙΩ ΓΡΑΦΕΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ Antoine Coysevox. ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ Château de Versailles
 
Η ΜΟΥΣΑ ΚΛΕΙΩ 1800 Charles Meynier  Cleveland Museum of Art ΟΗΙΟ
 

 
 
 
 Η ΣΑΛΠΙΓΓΑ ΤΗΣ ΜΟΥΣΑΣ ΚΛΕΙΟΥΣ ΑΣ ΗΧΗΣΕΙ
 1.12.2014    
  Η ΜΟΥΣΑ ΚΛΕΙΩ 1689 Pierre Mignard
 
 
 
 
 
Ο ΑΠΟΛΛΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΜΟΥΣΕΣ ΤΟΥ ΠΕΤΟΥΝ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΣΤΟΝ ΧΡΟΝΟ  Eugène Lenepveu 1872  ΤΟΙΧΟΓΡΑΦΙΑ (ΤΑΒΑΝΙ) ΟΠΕΡΑ GARNIER , ΠΑΡΙΣΙ ΜΟΥΣΕΙΟ ORSAY 
 Καλό μήνα στους Ομηριστές   και στους Όμορφους Πολίτες  της Ομηρικής Πολιτείας
με το Κλειδί των Επών τυλιγμένο μέσα σε ένα κόκκινο ιπτάμενο   Ομηρικό Τάπητα...
ήτοι, πτερόεν ερμηνευτικό χαλί  προσώπων ονομάτων χαρακτήρων συμβόλων και αριθμών.
Του χθες του σήμερα και του αύριο  σε Άρματα Ιστορίας  Μουσικών Ραψωδιών


ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΩΝ ΟΜΗΡΙΚΩΝ ΕΠΩΝ
 

Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2014

7.Το Άπειρο των Ομηρικών Επών



ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΝΗΩΝ
ΟΜΗΡΙΚΗ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ, από το 2008
ΟΜΗΡΙΚΑ  ΕΠΗ
ΟΜΗΡΙΚΉ ΠΟΛΙΤΕΊΑ
ΣΚΟΠΟΣ:
Η Διάδοση των Ομηρικών Επών σε ιστορική καταγραφή φιλοσοφία
ερμηνεία επιστήμη πολιτική με πρότυπο καινοτόμο τρόπο.
Η Επιστροφή της ΩΡΑΙΑΣ ΕΛΕΝΗΣ  της γνώσης της αξιοπρέπειας
της ομορφιάς και της τιμής στην Ελλάδα
Η Δημιουργία της Ομηρικής Πολιτείας σε Πολυδιάστατο Χώρο σε όλο τον κόσμο.
Παίρνουν μέρος τα κάτωθι   ιστολόγια  ΝΗΕΣ:
ΚΛΕΙΩ,  Αύγουστος  2012
7.  ΚΛΕΙΩ. Το ιστολόγιο  της  Κλειούς. Περιγραφή καταγραφή της σύγχρονης και παλαιάς Μυθιστορίας μέσα από τα ρυάκια της Ιστορίας 
με θαυμάσιες απεικονίσεις των Ομηρικών Επών .
Επικοινωνήστε μαζί μας για την οργάνωση μιας ΤΗΛΕΔΙΑΣΚΕΨΗΣ
σε κοινό γεωμετρικό  τόπο συνάντησης με  θέμα :
Η Διαχρονικότητα των Ομηρικών Ραψωδιών και τα Μηνύματα του Λόγου  των Επών

Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2014

ΟΜΗΡΙΚΗ ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΩΣΗ


 Ο ΗΡΑΚΛΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΛΟΓΑ ΤΟΥ ΔΙΟΜΗΔΗ Charles Le Brun 1641, Nottingham, Art Gallery
.............................
Που είναι η ζωή σου ;
Που είναι οι απαντήσεις, που γύρεψες;
Τα βόδια του τρικέφαλου γίγαντα ,δεν θα τα πάρεις γρήγορα, ούτε ,εύκολα.

Αλλά σημασία έχει να προσπαθήσεις!
Τουλάχιστον να κατανοήσεις την διαδικασία και τι σημαίνει αυτό, για ένα άνθρωπο
..Και για κάτι ακόμη.
Όταν έρθει η ώρα να διαλέξεις, με ποιους «θα πας και ποιους θα αφήσεις» .Να ξέρεις τι επιλογές θα κάνεις ;
Ένας ήρωας είναι ερωτευμένος με την Γνώση και “τα προβλήματα “της Γνώσης ..φαίνονται στο σώμα.
Γι’αυτό ,θα ταξιδέψουμε σε Ανατολή και Δύση να φέρουμε τα βόδια , αφού τα κλέψουμε από τον τρικέφαλο γίγαντα Γηρυόνη.
Ο ΔΙΟΜΗΔΗΣ ΚΑΤΑΣΠΑΡΑΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΑΛΟΓΑ ΤΟΥ GUSTAVE MOREAU  ΠΑΡΙΣΙ 19 ΑΙΩΝ

Μου ήρθε στο νου το αρχαίο... ρητό και το συνδύασα
-«Νους υγιής εν σώματι υγιεί»
Μιλάς για την αρμονία σώματος και πνεύματος.
Του είπα.
-Μιλάω για την ισορροπία ψυχής και σώματος.
Μόνο που δεν είναι ένα, το σώμα, αλλά, τρία:

Ο Φάνης (γεν. Φάνητος)είναι ένα από τα ονόματα της δημιουργικής αρχής του Σύμπαντος, προσωποποίηση του Δημιουργού `Ερωτα σύμφωνα με την Ορφική θεογονία. Ο Φάνης ήταν μία πρωταρχική θεότητα («Πρωτογόνος») που αναπήδησε από το «κοσμικό αβγό»,... το οποίο γέννησε η Νύχτα. Στις «Ορφικές Ραψωδίες» που παραδόθηκαν από τον Ιερώνυμο και από τον Ελλάνικο, αναφέρεται ότι ο Χρόνος υπήρξε η αιτία των πάντων και ο δημιουργός του αργυρού κοσμικού αβγού του Φάνητα.

Το αόρατο πλέγμα των ενεργειακών πεδίων
της Ύλης και της Δημιουργίας
και το ενεργειακό κουκούλι του Ανθρώπου
το αιθερικό του σώμα, ένα από τα τρία που φτιάχνει ο Ηρακλής
όταν παίρνει πίσω τα Βόδια του Γηρυόνη
ταξιδεύοντας στη τρίτη προσοχή σε Δύση και Ανατολή

  ΦΑΝΗΣ Francesco de' Rossi 16 ος αιων



Αλπική ορογένεση
ΠΙΝΔΟΣ
ΟΙ ΜΑΧΕΣ ΤΟΥ ΔΙΟΣ στη ΜΕΣΟΓΕΙΟ
Τιτανομαχία Γιγαντομαχία


Ο ΘΡΟΝΟΣ ΤΟΥ ΔΙΑ ΣΤΟΝ ΟΛΥΜΠΟ

Οι άρχοντες των δακτυλιδιών
η εξουσία του Κρόνου
η Ροή του Γεωλογικού Χρόνου
η μέση γη
Πλάτων Τολκίν Ατλαντίδα
του Διός ΝΟΟΣ η κυριαρχία στη ΜΕΣΟΓΕΙΟ...
η Σοφία του Ιστορικού Χρόνου
ΑΘΗΝΑ πολιούχος των ΑΘΗΝΩΝ
πάνοπλη στου Παρθενώνα την ΑΡΜΟΝΙΑ
Δακτυλίδια.... κρίκοι δύναμης
ΠΑΓΓΑΙΑ
Γαία Ρέα Δήμητρα Περσεφόνη Ήρα

Η ΓΑΙΑ  PETER PAUL RUBENS FITZWILLIAM MUSEUM ΚΑΙΜΠΡΙΤΣ

Όταν ο Δίας νίκησε τον Κρόνο και τους Τιτάνες, και τους καταπόντισε στα Τάρταρα, η Γαία μίσησε τον Δία και τους άλλους θεούς του ουρανού, και όλα τα παιδιά τους. Ξεσήκωσε τους Γίγαντες, και αυτοί με αρχηγό τον Ευρυμέδοντα εκτόξευαν προς τον... ουρανό τεράστιες κοτρώνες και φλεγόμενα βελανίδια. Η Γαία ξεκίνησε για να αναζητήσει το βοτάνι της αιωνιότητας για να κάνει τα παιδιά της αθάνατα. Ο Δίας τότε φώναξε την Ηώ, τον Ήλιο και την Σελήνη και τους απαγόρευσε να βγούν και να φωτίσουν. Μέσα στο σκοτάδι πήγε αυτός και βρήκε πρώτος το βοτάνι της αιωνιότητας. Ο χρησμός του μαντείου όμως είπε, ότι «μόνο η βοήθεια ενός θνητού θα έφερνε την νίκη, αφού οι Γίγαντες είναι άτρωτοι για τους θεούς». Η Αθηνά τότε ζήτησε την βοήθεια του Ηρακλή. Μαζί με τον Ηρακλή έσπευσε και ο Διόνυσος.

ΚΡΟΝΟΣ ΒΕΡΣΑΛΛΙΕΣ
Οι Τιτάνες που πολέμησαν καθοδηγούνταν από τον Κρόνο και στις τάξεις τους βρίσκονταν οι: Κόιος, Κριός, Υπερίων, Ιαπετός, Άτλας. Οι Ολύμπιοι οδηγούνταν από τον Δία και στο πλευρό του πολέμησαν και οι: Εστία, Δήμητρα,Ήλιος, Ήρα, Άδης/Πλούτων,... Ποσειδώνας, οι Εκατόγχειρες, οι Γίγαντες και οι Κύκλωπες.

Η ΤΙΤΑΝΟΜΑΧΙΑ Joachim Wtewael 1600 Art Institute of Chicago
Νικώντας μετά από δεκάχρονο πόλεμο, οι Ολύμπιοι μοίρασαν μεταξύ τους τα λάφυρα, δίνοντας στον Δία την εξουσία στον αέρα και τον ουρανό, στη θάλασσα και όλα τα υδάτινα σώματα στον Ποσειδώνα, και στον Κάτω Κόσμο στον Άδη. Η γη αφέθηκε ως κυριαρχία κοινή όλων των θεών. Έπειτα έκλεισαν τους Τιτάνες στα Τάρταρα. Κατά τη διάρκεια του πολέμου ο Ωκεανός και οι Τιτανίδες (Θεία, Ρέα, Θέμις, Μνημοσύνη, Φοίβη και Τηθύς) παρέμειναν ουδέτεροι, και γι' αυτό δεν τιμωρήθηκαν από τον Δία. Οι Εκατόγχειρες παρέμειναν φύλακές τους, μέχρι τη στιγμή που ο Δίας τους απελευθέρωσε όλους, εκτός από τον Άτλαντα.

Γεωλογική ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΑ
Γεωλογικοί ΑΙΩΝΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ
Ουρανός, Κρόνος Ζευς

ΓΑΙΑ
Η Γαῖα προϋπήρχε με το Χάος και τον Έρωτα-Φάνη στη δημιουργία του Κόσμου. Κατά άλλους αυτές οι τρεις κοσμικές υπάρξεις γεννήθηκαν, κατά αντίστροφη σειρά, από το Κοσμικό Αβγό, το οποίο προήλθε από το μηδέν, το τίποτα ή από τη Νύχτα. Η Γ...αία, στο επίπεδο της Κοσμογονίας, συμβολίζει την υλική πλευρά του Κόσμου και όχι τη Γη. Το Χάος συμβολίζει τον Χώρο του Σύμπαντος. Ο Έρωτας συμβολίζει την κινητήρια δύναμη που ενώνει, μεταλλάσσει και μεταμορφώνει (μορφή, αυτό που φαίνεται, ο Φάνης) το Παν.

Σύμφωνα με τον Ησίοδο η Γαία με το Χάος, με μεσολάβηση του Έρωτα, γεννούν τον Ουρανό. Μια άλλη εκδοχή ταυτίζει το Χάος με τον Ουρανό και οριοθετεί έτσι τη Γαία και τον Ουρανό ως το πρώτο Κοσμικό Ζευγάρι της Δημιουργίας.

Ο ΟΥΡΑΝΟΣ  ΚΡΑΤΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΖΩΔΙΑΚΟ ΚΥΚΛΟ ΜΕ ΤΗΝ ΓΑΙΑ  ΡΩΜΑΙΚΟ ΜΩΣΑΙΚΟ

Ο ΟΥΡΑΝΟΣ

 Ο Πρώτος και Μέγας πανίερος και Θεοπάτωρ Θεός στην Ελληνική Μυθολογία η γέννηση του οποίου ταυτίσθηκε (μυθολογικά) με την πανίερη στιγμή της ανάδειξης του πνεύματος του ανθρώπου και της γέννησης των Επιστημών καθώς κι εκείνης των Γραμμάτων και Τεχνών

Απολλόδωρος(1,1,1): Οὐρανὸς πρῶτος τοῦ παντὸς ἐδυνάστευσε κόσμου

Κυριακή, 16 Νοεμβρίου 2014

ΟΜΗΡΙΚΑ ΤΑΞΙΔΙΑ




Αν, ο Οδυσσέας,είναι το  ηλιακό Ηλεκτρόνιο με φορτίο αρνητικό που γυρίζει συνέχεια  ταξιδεύει και δομεί την ύλη η Πηνελόπη είναι το πρωταρχικό  Πρωτόνιο θετικά φορτισμένο στον πυρήνα της ύπαρξης από τον οποίο δεν φεύγει ποτέ μαζί με το  νέο Νετρόνιο κοντά της στην αγκαλιά της , τον Τηλέμαχο το τρίτο ουδέτερο φορτίο.
Άτομο! Δημοκράτειο δημοκρατικό ενδελεχές αριστοτελικό πνευματικά πλατωνικό..... ταξιδιάρικο σαν σύννεφο στο ουρανό.
Η αυτοσυνείδηση στο ταξίδι της συνείδησης, στο κόσμο της ύλης στο πεδίο της ενέργειας στον χώρο στον χρόνο στον ο χορό των  ηλεκτρονίων των ιόντων των χημικών και φυσικών ατόμων.

Το ομηρικό ταξίδι ενός ηλεκτρονίου και  οι 113 μνηστήρες χημικά στοιχεία, της Ελένης και της Πηνελόπης  από το Υδρογόνο μέχρι το Ουνούτριο και το  118 Ουνουνόκτιο
.... ευγενές αέριο περιοδικών κυκλικών πολιτικών κοινωνικών ιστορικών υλικών ενεργειακών φαινομένων.


Η Οδύσσεια του Ομηρικού Πνεύματος
Το ταξίδι της Επιστροφής, το Όνειρο
ΟΙ ΙΔΕΑΛΙΣΤΕΣ
Ανατέλλουσα η Ηώς...Οδύσσεια δύο χιλιάδες......
 
 
 
Αναζητώντας τον Άνθρωπο σε Οδύσσειες της ΎΛΗΣ
στο πόλεμο της Τροίας.
ΟΙ ΥΛΙΣΤΕΣ
Ταξιδεύοντας στο διάστημα...Οδύσσεια 2001
 
 
 
Αναζητώντας τον Άνθρωπο
Homo sapiens (Άνθρωπος ο Έμφρων)
Από την αρχή..... Οδύσσεια 2001
 
Η ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ, προσωπική συλλογική ιστορική ΟΙ ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΩΤΕΣ
 

Σάββατο, 1 Νοεμβρίου 2014

ΤΟ ΥΦΑΝΤΟ ΤΩΝ ΟΜΗΡΙΚΩΝ ΕΠΩΝ

 
 
ΤΟ ΥΦΑΝΤΟ ΤΗΣ ΠΗΝΕΛΟΠΗΣ TATIANA BLASS ΒΡΑΖΙΛΙΑ


Η υφαντική τέχνη κατείχε ιδιαίτερα σημαντική θέση στην οικιακή οικονομία παλαιότερων μορφών κοινωνικής ζωής και οργάνωσης, καλύπτοντας  όλες τις ανάγκες μιας οικογένειας  και την συναντάμε ευρέως στα Ομηρικά Επη , αφού βλέπουμε ακόμη  και τις  βασίλισσες (Πηνελόπη , Αρήτη, αλλά και τις θεές ) να αφιερώνουν  τον χρόνο τους μπροστά στον αργαλειό τους , και μάλιστα όρθιες αφού οι αργαλειοί ήταν κάθετοι.
Η Πηνελόπη υφαίνει το μέλλον με την σαίτα της ’’’ και προσπαθεί να κερδίσει χρόνο ξεγελώντας τους μνηστήρες  «τον αργαλειό της έστησε (η Πηνελόπη) στον πύργο της να υφάνει διπλό, ψιλόδιαστο πανί…» (Οδ. ω, 128-29). «κι ύφαινε τότε το πανί τ’ ατέλειωτο όλη μέρα και με το φως δουλεύοντας το ξήλωνε τη νύχτα» - (Οδ. ω, 138-39   και ο Οδυσσέας  «υφαίνει» με τον λόγο του  ερμηνεύοντας  τον κόσμο .
Οι γυναίκες των Φαιάκων υφαίνουν υπέροχα υφαντά στον αργαλειό και φημίζονται για αυτήν την τέχνη τους , αφού και οι 13 θρόνοι των αρχόντων και του Αλκίνοου,  είναι στολισμένοι με λεπτά υφαντά , έργα των γυναικών …». ἐν δὲ θρόνοι περὶ τοῖχον ἐρηρέδατ᾽ ἔνθα καὶ ἔνθα, ἐς μυχὸν ἐξ οὐδοῖο διαμπερές, ἔνθ᾽ ἐνὶ πέπλοι λεπτοὶ ἐύννητοι βεβλήατο, ἔργα γυναικῶν. ἔνθα δὲ Φαιήκων ἡγήτορες ἑδριόωντο πίνοντες καὶ ἔδοντες· ἐπηετανὸν γὰρ ἔχεσκον.»

 Η  Κίρκη , η ωραιοπλέξουδη θεά,  η κόρη του ήλιου ,υφαίνει τραγουδώντας στον αργαλειό της:
«…ἔσταν δ᾽ ἐν προθύροισι θεᾶς καλλιπλοκάμοιο, Κίρκης δ᾽ ἔνδον ἄκουον ἀειδούσης ὀπὶ καλῇ, ἱστὸν ἐποιχομένης μέγαν ἄμβροτον, οἷα θεάων λεπτά τε καὶ χαρίεντα καὶ ἀγλαὰ ἔργα πέλονται. "ὦ φίλοι, ἔνδον γάρ τις ἐποιχομένη μέγαν ἱστὸν καλὸν ἀοιδιάει, δάπεδον δ᾽ ἅπαν ἀμφιμέμυκεν, ἢ θεὸς ἠὲ γυνή· ἀλλὰ φθεγγώμεθα θᾶσσον.᾽ "ὣς ἄρ᾽ ἐφώνησεν, τοὶ δὲ φθέγγοντο καλεῦντες.»

 Στῆς ὡριοπλέξουδης θεᾶς τὰ ξώθυρα καθίζουν, κι ἀκοῦν τὴν Κίρκη μέσαθε ποὺ γλυκοτραγουδοῦσε, μεγάλο φαίνοντας πανὶ κι ἀχάλαστο, σὰν πού 'ναι τῶν θεῶν τὰ ἔργα τὰ ψιλὰ καὶ τὰ λαμπρὰ καὶ τὰ ὥρια

Αλλά και η  Καλυψώ που κατοικούσε σε ένα μεγάλο σπήλαιο, κοντά στην είσοδο του οποίου υπήρχαν φυσικοί κήποι, δάσος και πηγές, και περνούσε την ημέρα της η Νύμφη, κλώθοντας και υφαίνοντας με τις υπηρέτριές της, που ήταν και αυτές Νύμφες. Ήταν μια καλλίκομη νεράιδα (Οδύσσεια ε 66), με όμορφες πλεξίδες, και αρχοντική (Οδύσσεια ε 89, 96) και ο Ερμής, όταν ήρθε να της αναγγείλει την διαταγή του Δία να αφήσει τον Οδυσσέα ελεύθερο, την βρήκε να τραγουδά με την ουράνια φωνή της, υφαίνοντας στον αργαλειό με τη χρυσή σαΐτα (Οδύσσεια ε 66-71).
Η θεά Αθηνά συμβολίζει την εφαρμογή της διανόησης και σοφίας του Νου στις Τέχνες, μέσω της δημιουργικής δεξιοτεχνίας των χεριών- γι' αυτό και λέγεται και «ΕΡΓΑΝΗ» Αθηνά.
Η Αθηνά θεωρείται επίσης η θεά της υφαντουργίας, γι' αυτό συχνά κρατάει αδράχτι. Σύμφωνα με το μύθο, αυτή δίδαξε την υφαντική τέχνη στους ανθρώπους.
Η ΕΛΕΝΗ χαρίζει στον Τηλέμαχο μαντήλι που η ίδια ύφαινε ,
«… Ελένη η ροδομάγουλη τον σίμωσε, στα χέρια
κρατώντας το υφαντό, τον έκραξε κι αυτά τα λόγια του ΄πε:
«Δέξου κι αυτό από μένα, αγόρι μου, το δώρο, απ΄ της Ελένης
τα χέρια θύμηση· και κάποτε, με το καλώ σα φτάσει
η ώρα του γάμου σου, το ταίρι σου να το φορέσει·
ως τότε να το φυλάει στο σπίτι η μάνα σου. Και τώρα στην πατρίδα,
στο αρχοντικό σας τ΄ ομορφόχτιστο με το καλό να στρέψεις!»


Και η γυναίκα του Πολύβου χαρίζει στην Ελένη ρόκα…..και μαλλί… χωρὶς δ᾽ αὖθ᾽ Ἑλένῃ ἄλοχος πόρε κάλλιμα δῶρα· χρυσέην τ᾽ ἠλακάτην τάλαρόν θ᾽ ὑπόκυκλον ὄπασσεν ἀργύρεον, χρυσῷ δ᾽ ἐπὶ χείλεα κεκράαντο. τόν ῥά οἱ ἀμφίπολος Φυλὼ παρέθηκε φέρουσα νήματος ἀσκητοῖο βεβυσμένον· αὐτὰρ ἐπ᾽ αὐτῷ ἠλακάτη τετάνυστο ἰοδνεφὲς εἶρος ἔχουσα. ἕζετο δ᾽ ἐν κλισμῷ, ὑπὸ δὲ θρῆνυς ποσὶν ἦεν. αὐτίκα δ᾽ ἥ γ᾽ ἐπέεσσι πόσιν ἐρέεινεν ἕκαστα·

Και στην Ιλιάδα : η Ίριδα (θεά) βρίσκει την ωραία Ελένη, στην Τροία: «Στην κάμαρα της να υφαίνει ένα  σκουτί στον αργαλειό της διπλόφαρδο, άλικο, κεντούσε και στόλιζε  πάνω του έργα ανδρεία, οπού ‘χαν οι Αργίτες κάνει οι χαλκοθώρακοι κι οι Τρώες οι αλογατάδες» (Ιλ. Γ, 125-27).
Οι μοίρες κλώθουν  τις ανθρώπινες τύχες μας λέει ο Ομηρος στην Ιλιάδα
 ραψ.Υ 128

πάντες δ᾽ Οὐλύμποιο κατήλθομεν ἀντιόωντες
τῆσδε μάχης, ἵνα μή τι μετὰ Τρώεσσι πάθῃσι
σήμερον· ὕστερον αὖτε τὰ πείσεται ἅσσά οἱ αἶσα
γιγνομένῳ ἐπένησε λίνῳ ὅτε μιν τέκε μήτηρ.


Η ΑΝΑΓΚΗ είναι τοποθετημένη στο κέντρο του σύμπαντος, κοντά στο αδράχτι, στον Άτρακτο, στον άξονα γύρω από τον οποίο στρέφονται οι πλανήτες και, κατά τον Παρμενίδη, κυβερνάει τα πάντα. Το κοσμικό αδράχτι στρέφεται πάνω στα γόνατά της και συντονίζει όλες τις ουράνιες "περιφορές", τις κυκλικές δηλαδή κινήσεις των ουράνιων σωμάτων. Μέσα στο σφοντύλι του αδραχτιού βαλμένα στο κέντρο εφτά μικρότερα σφοντύλια, οι πλανήτες, περιστρέφονται γύρω από το αδράχτι. Την κίνηση των πλανητών τη δίνουνε οι Μοίρες

Η Κλωθώ , το παρόν ,πιάνοντας κάθε τόσο με το δεξί της χέρι το αδράχτι βοηθάει την Ανάγκη στην εξωτερική περιστροφή του..

Η Άτροπος, το  μέλλον  με το αριστερό χέρι βοηθάει με τον ίδιο τρόπο στις εφτά εσωτερικές περιστροφές, που έχουν αντίθετη φορά με την εξωτερική.

Η Λάχεση
, το παρελθόν, πιάνει το αδράχτι πότε με το ένα χέρι πότε με το άλλο, βοηθώντας την Ανάγκη άλλοτε στο ένα και άλλοτε στο άλλο από τα δύο είδη περιστροφών και αυτό υποδηλώνει ότι από το παρελθόν εξαρτώνται και το παρόν και το μέλλον. Οι τρεις μοίρες εποπτεύουν τον άνθρωπο, πίνοντας της ΜΝΗΜΟΣΥΝΗΣ το νερο,από τη γέννησή του και πέρα απο τον θάνατό του  σε έναν αέναο ρυθμικό χορό.
 
 

 

Σάββατο, 26 Ιουλίου 2014

Η ΚΟΙΛΑΔΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΝΑΩΝ

Η Κοιλάδα των Ελληνικών ναών στη Σικελία.. είναι εξαίρετο δείγμα του αρχαίου κλασικού πολιτισμού.
Το Agrigento,ξεκίνησε ως ελληνική αποικία του 6ου π.Χ. αιώνα (με το όνομα Ακράγαντας) και εξελίχθηκε σε κέντρο καλλιτεχνών και μια από τις κορυφαίες πόλεις της Μεσογείου.
Τα περισσότερα μνημεία – ναοί και νεκροπόλεις – διατηρήθηκαν σχεδόν άθικτα μέχρι τις μέρες μας. Η UNESCO δανείστηκε το σχήμα του Ναού της Ομόνοιας για το λογότυπό της!
Ο ΝΑΟΣ ΤΗΣ ΗΡΑΣ ΛΑΚΙΝΙΑΣ
Η μεγάλη θεότητα στην οποία είναι αφιερωμένο το ιερό φαίνεται να εμφανίζεται εκεί μετά τα γεγονότα που σχετίζονται με το πέρασμα του Ηρακλή και έπειτα με την επιστροφή των ηρώων που είχαν λάβει μέρος στον Τρωικό πόλεμο. Το ιερό της Λακινίας Ήρας, τιμούσαν όλοι οι γύρω πληθυσμοί. Εκεί ένα ιερό άλσος, γεμάτο δένδρα και περικυκλωμένο από ψηλά έλατα, είχε πλούσια βοσκοτόπια και διάφορα είδη ζώων, ιερά της θεάς. Ο ναός ήταν διάσημος όχι μόνο για την ιερότητά του αλλά και για τα πλούτη του.


Ο ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΗ
Κτίστηκε το 500 π.Χ. περίπου κοντά στην κύρια είσοδο της αρχαίας πόλης. Οι λίγοι κίονες που σώζονται αναστηλώθηκαν το 1924. Είναι χρονικά ο προτελευταίος ναός που ανεγέρθηκε στον Ακράγαντα με αρχιτεκτονική που καινοτομεί στην Σικελία. Στην αρχαιότητα φημίζονταν για το άγαλμα του Ηρακλή αλλά και για ένα έργο ζωγραφικής του Ζεύξη που απεικόνιζε τον Ηρακλή βρέφος να πνίγει τα φίδια. Οι διαστάσεις του είναι 67 x 25 μέτρα και είχε 6 κολόνες στη μικρή πλευρά και 15 κολώνες στη μεγάλη.

Ο ΝΑΟΣ ΤΩΝ ΔΙΟΣΚΟΥΡΩΝ (Κάστορα & Πολυδεύκη):
Οι τέσσερεις κίονες του ναού, αποτελούν εδώ και πολλά χρόνια το έμβλημα του Αγκριτζέντο. Η σημερινή τους μορφή οφείλεται στην αναστήλωση που έκανε τον περασμένο αιώνα ο γλύπτης Β. Βιλλαρεάλε μαζί με τον αρχιτέκτονα Σ. Καβαλλάρι. Ο ναός οικοδομήθηκε τον 5ο π.Χ. αιώνα και ξεχώρισε για τις ιδιαίτερες διακοσμήσεις που ακόμη σώζονται στο επιστύλιο. Αφιερώθηκε στους Διόσκουρους, τους δίδυμους γιους του Δία και της Λήδας.

Ο ΝΑΟΣ ΤΗΣ ΑΡΜΟΝΙΑΣ
Tempio della Concordia βρίσκεται στο κέντρο του λόφου των ναών και διατηρείται σε άριστη κατάσταση. Επιλέχθηκε για το σήμα της UNESCO πριν χρόνια. Το περιστύλιο του αποτελείται από 34 κίονες, πάνω σε βάση με 4 σκαλοπάτια αντί για 3 που είχαν οι ναοί στην Ελλάδα. Θεά Ομόνοια δεν υπήρχε αλλά ένας αρχαιολόγος που ανακάλυψε μια επιγραφή, διάβασε τη λέξη ομόνοια που ήταν γραμμένη και έδωσε αυτό το όνομα στο ναό. Αργότερα ο ναός αυτός ανακατασκευάστηκε ως χριστιανική βασιλική αλλά και πάλι γλύτωσε την καταστροφή.

Ο ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΔΙΑ
ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΝΑΟΥ ΤΟΥ ΔΙΟΣ

Κτίστηκε προς τιμήν του Δία το 480 π.Χ. Ο ναός του Δία στον Ακράγαντα αποτελεί το μεγαλύτερο δωρικό ναό όλης της αρχαιότητας. Έχει μήκος 105μ. και πλάτος 18 περίπου. Ταυτόχρονα διακρινόταν και για την πρωτοτυπία του καθώς και στην εξωτερική του διακόσμηση των Γιγάντων, που κρατούσαν σε στάση Άτλαντα, τη στέγη του ναού.
 




Ο ΠΕΣΜΕΝΟΣ ΑΤΛΑΝΤΑΣ ΣΤΟ ΟΛΥΜΠΙΟ ΕΔΑΦΟΣ (ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΑΟ ΤΟΥ ΔΙΟΣ)
Στον Ακράγαντα μπορεί ακόμη κανείς να δει:
α) Τα ερείπια αρχαίων ιδιωτικών οικημάτων,  με θαυμάσια ψηφιδωτά στο δάπεδό τους, που  ανήκουν στους Ελληνιστικούς χρόνους.
β) Το εξαιρετικά ενδιαφέρον Αρχαιολογικό Μουσείο. δίπλα στη μεσαιωνική εκκλησία του Αγίου Νικολάου, με  μεγάλη συλλογή αγγείων εξαίρετης τέχνης. Μια ψηλή αίθουσά του έχει ειδικά κατασκευαστεί έτσι, ώστε να στεγάζει όρθιο τον έναν από τους πανύψηλους Γίγαντες- Άτλαντες, που είχαν  το μισό ύψος του όλου ναού. 
γ) τα μνημεία των τυράννων Φάλαρη και Θήρωνα.
δ) Το αρχαίο τείχος της πόλης.
Η κοιλάδα των Ναών στον Ακράγαντα είναι μια ορθογώνια έκταση 12 χιλιομέτρων που παρουσιάζει ένα μεγάλο μέρος της ιστορίας της Magna Grecia προσφέροντας ένα θέαμα που κόβει την ανάσα τόσο τη μέρα όσο και τη νύχτα που όλοι οι ναοί φωταγωγούνται και αποτελεί μια τεραστια κληρονομιά της ανθρωπότητας.

 

ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΝΗ ΑΣΤΡΑΠΗ



ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ   Man in Armour  Rembrandt Kelvingrove Art Gallery and Museum 1655


Ο Μέγας Αλέξανδρος έμεινε στην ιστορία  ο μεγαλύτερος στρατηλάτης του κόσμου και διακρίθηκε για την σοφία του, την αστραπιαία εξυπνάδα, την τόλμη του, μα πάνω από όλα για τις πολεμικές ικανότητες ακόμα και όταν οι συνθήκες δεν ήταν ευνοϊκές.



 ΤΟ ΦΙΛΙΠΠΕΙΟ ΑΦΙΕΡΩΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΦΙΛΙΠΠΟ Β΄ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΧΑΙΡΩΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟΠΕΡΑΤΩΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΝ Μ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ   (Απέναντι από την είσοδο, στο μέσο του σηκού, επάνω σε ημικυκλικό βάθρο ήταν στημένες 5 χρυσελεφάντινες πλαστικές εικόνες, που απεικόνιζαν τα μέλη της βασιλικής οικογένειας: του Μ. Αλεξάνδρου, των γονέων του, Φιλίππου και Ολυμπιάδας, και των γονέων του Φιλίππου, Αμύντα και Ευρυδίκης.)

Σε ηλικία 18 χρονώνο Αλέξανδρος πήρε μέρος στην πρώτη μεγάλη μάχη έδωσε στη Χαιρώνεια το 338 π.Χ. στο πλεύρό του πατέρα του Φιλίππου Β'  βασιλιά του μακεδονικού βασιλείου  '. Η μάχη ήταν καθοριστική και στόχος ήταν η νίκη που θα διαμόρφωνε την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα. Ο Αλέξανδρος πολέμησε διοικώντας το Θεσσαλικό ιππικό.

Η Τιμόκλεια ήταν μια Θηβαία αρχοντοπούλα, αδελφή του στρατηγού Θεαγένη, αρχηγού του στρατού της Θήβας στη μάχη της Χαιρώνειας,
Μετά τη νίκη του στρατηλάτη, η πόλη ισοπεδώθηκε, χιλιάδες σκοτώθηκαν και πουλήθηκαν ως δούλοι.Ο Αλέξανδρος διέταξε να μην καταστραφεί μόνο η οικία του ποιητή Πινδάρου.  Ο Αλέξανδρος είχε παραδώσει ως τρόπαιο την τιμή και την περιουσία των Θηβαίων, στη διάθεση του στρατού του.Η Τιμόκλεια συλλαμβάνεται και οδηγείται στον Αλέξανδρο άφού σκότωσε , ρίχνοντας τον σε ένα πηγάδι ένα αξιωματικό από την Θράκη.Ο Αλέξανδρος την ρώτησε, τι περίμενε να της συμβεί μετά από την πράξη της. Εκείνη στάθηκε με γενναιότητα απέναντί του , δηλώνοντας του ότι αν δεν την κρατούσαν τα δεσμά της θα τον κατασπάρασσε με τα ίδια της τα νύχια.Ο Αλέξανδρος   καλλιεργημένος  και δίκαιος   εδωσε εντολή να αφεθεί η Τιμόκλεια ελεύθερη και οι στρατιώτες του να την προστατεύσουν και να την οδηγήσουν με ασφάλεια στο σπίτι του Πινδάρου .



Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΑΙ Η ΤΙΜΟΚΛΕΙΑ  Domenico Zampieri   1615 ΜΟΥΣΕΙΟ ΛΟΥΒΡΟΥ





Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΓΡΑΝΙΚΟΥ 1665 Charles Le Brun ΜΟΥΣΕΙΟ ΒΕΡΣΑΛΛΙΩΝ


Ακολούθησε η μάχη στον Γρανικό ποταμό το 334 π.Χ. απέναντι στους Πέρσες η οποία αποτέλεσε την πρώτη ουσιαστική αναμέτρηση με την αυτοκρατορία των Αχαιμενιδών. Η μάχη ήταν νικηφόρα για τον Αλέξανδρο και αποτέλεσε στρατηγικό πλεονέκτημα για την μετέπειτα πορεία των Μακεδονικών στρατευμάτων στα παράλια της Μικράς Ασίας.Από τα λάφυρα που άφησαν στο πεδίο της μάχης οι βάρβαροι, έστειλε 300 πανοπλίες στην Αθήνα, για να κοσμήσουν με αυτές τον Παρθενώνα. Στην αφιερωματική επιγραφή έδωσε εντολή να γραφτούν τα εξής: «Αλέξανδρος Φιλίππου και οι Έλληνες πλην Λακεδαιμονίων από των βαρβάρων των την Ασίαν οικούντων». Εξαιρούσε τους Λακεδαιμόνιους και τους στιγμάτιζε μ' αυτόν τον τρόπο, διότι ήταν οι μόνοι Έλληνες που δεν πήραν μέρος στην εκστρατεία.

 Την άνοιξη του 333 π.Χ. έφτασε στην πόλη Γόρδιο. Εκεί υπήρχε ένα αμάξι με έναν πολύπλοκο κόμπο, ο γνωστός ως Γόρδιος δεσμός. Κατά την παράδοση όποιος τον έλυνε, θα γινόταν κύριος όλης της Ασίας. Ο Αλέξανδρος χωρίς αμφιταλαντεύσεις έκοψε με το ξίφος του τον άλυτο αυτό κόμπο θέλοντας να δείξει έτσι πως με το σπαθί του θα κατακτήσει την Ασία. Μετά πέρασε τα πανύψηλα βουνά του Ταύρου και φτάνοντας ιδρωμένος στον ποταμό Κύδνο έπεσε στα νερά του, για να δροσιστεί. Αρρώστησε βαριά, αλλά ο προσωπικός του γιατρός Φίλιππος τον έσωσε.



 

Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΟΒΕΙ ΤΟΝ ΓΟΡΔΙΟ ΔΕΣΜΟ  Giovanni Paolo Panini 1718 Walters Art Museum
Δε πέρασε πολύς καιρός και οι Μακεδόνες με αρχηγό τον Αλέξανδρο αντιμετώπισαν εκ νέου τα εχθρικά στρατεύματα των Περσών τα οποία ηγούνταν από τον αρχηγό τους τον Δαρείο Γ' στην Ισσό το 333 π.Χ.

Η ΜΑΧΗ ΤΗ Σ ΙΣΣΟΥ  Albrecht Altdorfer 1528
 Η μάχη ήταν σημαντική και η νίκη ακόμα σημαντικότερη μιας και οι λιγοστοί Μακεδόνες έτρεψαν σε φυγή τους κατά πολύ περισσότερους Πέρσες.Οι 500.000 Πέρσες διαλύθηκαν και πάλι και ο Δαρείος γλίτωσε με τη φυγή. Άφησε όμως στα χέρια του Αλέξανδρου τη μητέρα του, τη γυναίκα του και τα παιδιά του. Εκείνος όμως φέρθηκε με μεγαλοψυχία και ιπποτισμό προς τους υψηλούς αιχμαλώτους του.


Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΔΑΡΕΙΟΥ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ Veronese, Paolo 1565 National Gallery ΛΟΝΔΙΝΟ


Μετά προχώρησε νότια και έφτασε στη Φοινίκη, την οποία κυρίεψε και αιχμαλώτισε το στόλο της. Επίσης κατέλαβε την Παλαιστίνη και την Αίγυπτο. Εκεί άφησε το στρατό του και με λίγους διαλεχτούς άνδρες προχώρησε στην έρημο, για να επισκεφτεί το μαντείο του Άμμωνα Δία. Ύστερα από περιπετειώδη πορεία έφτασε στο ξακουσμένο ιερό, όπου τον υποδέχτηκαν οι ιερείς με μεγάλες τιμές και ο αρχιερέας τον προσφώνησε «παιδί του Δία». Από εκεί εφοδιασμένος με χρησμούς που έλεγαν ότι θα κυριαρχούσε στην Ασία, ξαναγύρισε στην Αίγυπτο και άρχισε να ετοιμάζει το στρατό του για νέες μάχες. Μετά, αφού χάραξε τις όχθες της Αιγύπτου και κοντά στις εκβολές του Νείλου τα τείχη και τους δρόμους μιας νέας πόλης, της Αλεξάνδρειας, ξαναγύρισε στην Ασία.


Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΙΔΡΥΕΙ  ΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ Placido Costanzi  1736 Walters Art Museum


Κατά την διάρκεια του ίδιου έτους (333 π.Χ.) ο Μέγας Αλέξανδρος στη πορεία του προς τη Φοινίκη πήρε άλλη μια σημαντική νίκη αλλά αυτή τη φορά στρατηγικής σημασίας. Πολιόρκησε για περίπου 10 μήνες και τελικά κατέκτησε την πόλη της Τύρου η οποία κατά την άποψη του Μέγα Αλέξανδρου κατείχε εξαίχουσα γεωγραφική θέση στρατηγικού χαρακτήρος.
Η ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ ΤΗΣ ΤΥΡΟΥ

"Φίλοι και σύμμαχοι, βλέπω ότι η πορεία μας προς την Αίγυπτο δεν είναι ασφαλής, όσο οι Πέρσες επικρατούν στη θάλασσα. Ούτε είναι ασφαλές να συνεχίσουμε την καταδίωξη του Δαρείου, όσο έχουμε πίσω μας την αφερέγγυα πόλη της Τύρου και οι Πέρσες κατέχουν την Κύπρο και την Αίγυπτο. Θα έχουμε προβλήματα κυρίως στην Ελλάδα. Αν οι Πέρσες επανακτήσουν την κυριαρχία των παραλίων, ενώ εμείς θα προχωρούμε εναντίον της Βαβυλώνας και του Δαρείου, θα μεταφέρουν με μεγαλύτερες δυνάμεις τον πόλεμο στην Ελλάδα. Εκεί από τη μια η Σπάρτη μας πολεμά ανοιχτά, από την άλλη την Αθήνα την ελέγχουμε προς το παρόν περισσότερο εξαιτίας του φόβου της και λιγότερο επειδή μας συμπαθεί. Αν όμως καταστρέψουμε την Τύρο, όχι μόνο θα επικρατήσουμε σε ολόκληρη τη Φοινίκη, αλλά και το πιο σημαντικό και πιο αξιόμαχο κομμάτι του περσικού ναυτικού, το φοινικικό, θα περάσει προφανώς στα χέρια μας. "
 Με αυτά τα λόγια τους έπεισε εύκολα να επιτεθούν στην Τύρο. Επηρεάστηκε μάλιστα και από ένα θεϊκό σημάδι· την ίδια εκείνη νύχτα, είδε όνειρο πως πλησίασε τα τείχη της Τύρου και ο ίδιος ο Ηρακλής τον δέχτηκε και τον οδήγησε στην πόλη. Ο Αρίστανδρος το εξήγησε λέγοντας ότι η Τύρος θα καταληφθεί με κόπο, γιατί και οι άθλοι του Ηρακλή με κόπο έγιναν. Φαινόταν πράγματι δύσκολη υπόθεση η πολιορκία της Τύρου.
Η ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ ΤΗΣ ΤΥΡΟΥ


 
 
Ως μάχη των Γαυγαμήλων ή μάχη στα Γαυγάμηλα εννοείται η τελευταία και μεγαλύτερη μάχη του Αλέξανδρου Γ' Μακεδόνα κατά του Δαρείου Γ΄ Κοδομανού το 331 ΠΚΕ, χάρη στην οποία ο Αλέξανδρος έκαμψε την τελευταία αντίσταση του μεγάλου βασιλέα στην πορεία του για την κατάληψη της αυτοκρατορίας των Αχαιμενιδών. Κατέχοντας ο Αλέξανδρος τα παράλια της Αν. Μεσογείου και έχοντας εξουδετερώσει τον περσικό στόλο, ήταν έτοιμος να περάσει στη Μεσοποταμία. Πριν εκκινήσει, χρειάστηκε να καταστείλει την εξέγερση των Ιουδαίων της Σαμάρειας που είχαν κάψει ζωντανό τον Ανδρόμαχο, στρατηγό της περιοχής.
Το ίδιο βράδυ (20 Σεπτεμβρίου 331 ΠΚΕ) συνέβη ολική έκλειψη σελήνης και φόβος εξαπλώθηκε στο στρατόπεδο, καθώς η έκλειψη θεωρείτο κακός οιωνός. Ο μάντης Αρίστανδος όμως θύμισε στο στράτευμα πως σύμφωνα με τους Πέρσες μάγους ο ήλιος είναι το έμβλημα των Ελλήνων και η σελήνη έμβλημα των Περσών. Κατόπιν θυσίασε στη Σελήνη, τον Ήλιο και τη Γη ο μάντης και εξετάζοντας τα σφάγια βρήκε πως η έκλειψη ήταν ευνοϊκή για τους Έλληνες και ότι μέσα σε ένα μήνα θα γινόταν νικηφόρα μάχη.
Ο Αλέξανδρος όμως δεν είναι απόλυτα ικανοποιημένος. Όσο ζει ο Δαρείος, η κατάκτηση του Περσικού κράτους δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει τελειώσει. Γι' αυτό συνεχίζει την καταδίωξή του.
Προχωρώντας κυριεύει τη Βαβυλώνα, τα Σούσα με τους βασιλικούς θησαυρούς των Περσών και τέλος την αρχαία πρωτεύουσά τους, την Περσέπολη, όπου βρίσκονταν τα μυθικά ανάκτορα του Δαρείου και οι τάφοι των προγόνων του. Εκεί στέφτηκε ο Αλέξανδρος βασιλιάς της Περσίας και μετά συνέχισε την καταδίωξη του Δαρείου. Στο μεταξύ όμως ο σατράπης της Βακτριανής Βήσσος αιχμαλώτισε το Δαρείο, με σκοπό να γίνει ο ίδιος βασιλιάς της Περσίας και, όταν καταδιωκόμενος από τον Αλέξανδρο είδε πως ο Δαρείος θα πέσει στα χέρια των Μακεδόνων, τον σκότωσε. Αργότερα ο Αλέξανδρος έπιασε το Βήσσο και τον παρέδωσε στους Πέρσες, για να τον τιμωρήσουν εκείνοι όπως ήθελαν.
Η μάχη στα Γαυγάμηλα (329 π.Χ.) σήμανε την τέλεια καταστροφή του περσικού στρατού και ο θάνατος του Δαρείου την υποταγή ολόκληρου του Περσικού κράτους στον Αλέξανδρο.
 



Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΓΑΥΓΑΜΗΛΩΝ ΓΙΑΝΝΗΣ ΝΙΚΟΥ (ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ)

Στην Ινδία πέρασε αφού ολοκλήρωσε την πολιορκία της Αόρνου Πέτρας για τον εορτασμό των επινικείων χτίστηκε ναός και θυσιαστήρια προς την Νίκαια Αθηνά. Κατά τον Αρριανό η Άορνος Πέτρα (Πιρ Σαρ) ήταν βράχος απρόσβλητος και η μοναδική πρόσβαση ήταν μόνο ένα μονοπάτι, τεχνητό και δύσβατο .


ΑΟΡΝΟΣ ΠΕΤΡΑ  περιοχη Πακιστάν Πίνακας του 1850, του στρατηγού  Τζειμς  Άμποτ
Οι πόλεις  έπεσαν η μία ύστερα από την άλλη, ώσπου φτάνοντας στον Υδάσπη ποταμό συνάντησε το βασιλιά Πώρο να τον περιμένει στην απέναντι όχθη με πολυάριθμο στρατό, ιππικό και 200 ελέφαντες. Κατόρθωσε όμως να περάσει το στρατό του απέναντι, να νικήσει τους Ινδούς και να συλλάβει αιχμάλωτο τον Πώρο, τον οποίο, επειδή θαύμασε για την ανδρεία του, τον συγχώρεσε και του ανέθεσε πάλι τη διοίκηση της χώρας του. Στη μάχη αυτή σκοτώθηκε και ο Βουκεφάλας. Ο Αλέξανδρος έθαψε με τιμές το αγαπημένο του άλογο και στον τόπο εκείνο έχτισε μία πόλη, στην οποία έδωσε το όνομα Βουκεφάλα.


 
Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΥΔΑΣΠΗ  Nicolaes Pietersz Berchem   1640 THE BATTLE BETWEEN ALEXANDRE ET PORUS
  Οι στρατιώτες του όμως είχαν κουραστεί και αρνήθηκαν να συνεχίσουν τις κατακτήσεις. Τότε ο Αλέξανδρος αναγκάστηκε να επιστρέψει (326 π.Χ.). Στη χώρα των Μαλλών πληγώθηκε και κινδύνεψε να σκοτωθεί. Μετά προχώρησε στα Πάταλλα. Μετά ένα μέρος του στρατού το έστειλε με το στόλο στην Περσία. Αρχηγό αυτών είχε βάλει το ναύαρχο Νέαρχο. Ο ίδιος με τον υπόλοιπο στρατό διέσχισε την έρημο Γεδρωσία, όπου έχασε τα 3/4 των αντρών του και έφτασε στην πρωτεύουσά της Πούρα.
Ο ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ (Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΒΑΒΥΛΩΝΑ) Charles Le Brun 1673 ΜΟΥΣΕΙΟ ΛΟΥΒΡΟΥ
Ο Αλέξανδρος, ολοκλήρωσε την ενοποίηση των αυτόνομων ελληνικών πόλεων-κρατών της εποχής, και κατέκτησε σχεδόν όλο τον γνωστό τότε κόσμο (Μικρά Ασία, Περσία Αίγυπτο κλπ), φτάνοντας στις παρυφές της Ινδίας και  επέστρεψε στη Βαβυλώνα όπου άρχισε να οργανώνει τον περίπλου της Αραβίας και την εξερεύνηση των ακτών της Βόρειας Αφρικής.



Ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΕΦΙΠΠΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΝΙΚΟΥ